Historia piercingu| Kolczykowanie jest najstarszą formą modyfikacji ciała praktykowaną od czasów starożytnych. Najstarsze przekłucie sięga roku 5000 p.n.e..Społeczeństwa starożytnego Egiptu traktowały kolczykowanie bardzo poważnie. Większość kolczyków była zastrzeżona dla najwyższych sfer i tylko faraon mógł mieć przekłuty pępek. Kolczyki były też popularne w imperium rzymskim. Najpopularniejsze było przekłucie sutków, które symbolizowało męstwo i lojalność imperium rzymskiemu.Przyczyny dla których ludzie przekłuwają sobie ciało są różne. | 
|
Aztekowie i Majowie, starożytne plemiona Południowej Afryki, praktykowały przekłuwanie dolnej wargi i rozciąganie jej w taki sposób, by umieścić w niej krążek z czystego złota. Wyżsi rangą kapłani oraz szamani przekłuwanie języka traktowali jako przywilej, umożliwiający im komunikację z bogami.Ponadto wykonanie tego zabiegu zapewniało osiągnięcie wyższego stopnia oświecenia i zbliżenie do bóstw.Niektóre rdzenne plemiona zamieszkujące Amerykę Środkową przekłuwanie traktowały jako część obowiązujących rytuałów inicjacyjnych.
| Dla niektórych plemion afrykańskich z kolei im większy rozmiar dziury w uchu (powstałej w wyniku rozciągania), tym wyższy był status społeczny osoby posiadającej tego rodzaju piercing. Narzędzia, jakich wówczas używano do tych zabiegów, były dość prymitywne: w większości przypadków do przebicia skóry służyły zaostrzone kości czy drewno.
Dla wielu ludzi kolczykowanie jest środkiem do znalezienia własnej tożsamości, dla innych jest formo autoekspresji, czy nawet przeżyciem duchowym. Niektóre kolczyki mogą też być formą ekspresji i stymulacji seksualnej. W przeszłości niektóre kolczyki identyfikowały osobę z pewną grupą lub subkulturą. Jednak dzisiejsza popularność kolczykowania spowodowała iż ta rola kolczyków jest obecnie minimalna.
|
Obecnie kolczykowanie ciała jest najbardziej popularną i najbardziej akceptowaną formą modyfikacji ciała. Jest też najbardziej dostępne, co zdecydowanie pomaga w jego ciągle wzrastającej popularności.
|